Bu karelerde, Anadolu’da yaşayan etnik grupların kendi özgünlüğünü ve gücünü kaybetmediği çok zengin bir dönemi hayal ediyoruz. Aynı anda da derin bir hüzne kapılıyoruz; yitirdiğimiz beraberliklerin, birlikteliklerin acısı içimize çöküyor. Bambaşka bir uygarlık tahayyül edip geriye kalanları yaşatabilmek için elimizden geleni yapma ihtiyacını hissediyoruz. Attila Durak’ın fotoğraflarının en içe işleyen yanı, yok olan insanların geri gelmeyeceğini hatırlatması bence.
|